Kendinizi Önemseyin!
Bir Cuma günü (sınıfta) işler yolunda gitmiyor gibiydi.Bütün hafta yeni bir konu üzerinde çalışmıştık.Öğrencilerin kendileri
hakkında hayal kırıklığına uğradığını ve birbirlerine sinirlendiklerini hissettim.İşler çığırından çıkmadan önce bu tuhaflığı
durdurmam gerekiyordu. Bunun için herkese, sınıftaki arkadaşlarının adını iki kağıda boşluk bırakarak listelemelerini istedim.
Sonra birbirleri hakkında düşündükleri en iyi şeyleri bulup bu kağıda yazmalarını söyledim.
Bu iş dersin kalan zamanının hepsini aldı ve öğrenciler sınıftan çıkarken hepsi tek tek kağıtlarını bana verdiler.O cumartesi
günü her öğrencinin ismini ayrı ayrı kağıtlara yazdım ve onlar hakkında söylenenleri sıraladım.Pazartesi günü herkese listesini
dağıttım.Bazıları iki sayfayı doldurmuştu.Bir süre sonra tüm sınıf gülümsüyordu.Gerçekten mi?diye fısıldıklarını duydum.
"Bu kadar sevildiğimi bilmiyordum!..."
Bundan sonra sınıfta hiç kimse bu kağıtların sözünü etmedi.Dersten sonra veya aileleriyle tartışıp tartışmadıklarını bilmiyorum,
ama zaten işin bu kısmı önemli değil.Egzersiz amacına ulaşmıştı.Öğrenciler kendileri ve birbirleriyle mutluydular.
Bu sınıf böyle devam etti.Yıllar sonra bir yolculuk dönüşü, annemle babam beni havaalanından aldı.
Eve giderken annem yoculuk hakkında olağan sorularını sordu.Bir ara bir sessizlik oldu.Annem babama yan yan baktı ve "Babası?"
dedi.
Babam boğazını temizledi ve Eklund'lar geçen gece aradı, dedi.
"Gerçekten mi" dedim."Onlardan haber almayalı yıllar oldu.Mark ın nasıl olduğunu merak ediyordum."Babam sakin sakin yanıt verdi.
"Vietnam'da ölmüş.
Cenazesi yarın kalkıyor ve ailesi senin de katılmanı arzu ediyor." Bugün bile babam bunları söylerken yolun hangi noktasında
durduğumuzu söyleyebilirim.
O güne kadar askeri üniforma içinde bir din adamı görmemiştim.Mark ın arkadaşlarının hepsi gelmişti.Eski sınıf arkadaşı Chuck'ın
kızkardeşi üzüntülü bir ezgi söyledi.
Neden cenaze günü yağmur yağmak zorundadır ki?Zaten mezarın başında bulunmak oldukça zor.Her zamanki dualar okundu ve borazan
çalındı.
Orada dururken, tabutu taşıyan askerlerden biri yanıma gelip, "Siz Mark'ın matematik öğretmeni miydiniz?"diye sordu.Tabuta
bakmayı sürdürerek başımla onayladım."Mark sizden çok bahsetti."dedi.
Cenazeden sonra Mark'ın eski sınıf arkadaşlarının çoğu öğle yemeği için Chuck'ın çiftlik evine gitmişti.Mark'ın anne ve babası
da oradaydı.Beni bekledikleri belliydi."Sana birşey göstermek istiyoruz, "dedi babası ve cebinden bir cüzdan çıkardı.Öldürüldüğü
sırada bunu Mark'ın üstünde bulmuşlar.Tanıyacağınızı düşündük."
Cüzdanının açıp içinden defalarca katlandığı belli olan yıpranmış iki defter sayfası çıkardı.Baktığım anda tanımıştım.Mark'ın
arkadaşlarının onun için düşündüklerini yazdığım kağıtlardı bunlar."bunu yaptığınız için çok teşekkür ederiz, "dedi Mark'ın
annesi."Gördüğünüz gibi Mark buna çok değer veriyordu.
Mark'ın sınıf arkadaşları etrafımızda toplandılar.Chcuk mahçup mahçup gülümsedi ve "Listemi hala saklıyorum masamın en üst
çekmecesinde duruyor, "dedi.John'un eşi."John onu düğün albümümüze kymamı istedi, "Marilyn kendisininkinin de hala durduğunu
ifade etti, günlüğünün arkasındaydı.Sonra başka bir öğrenci, Cicki çantasına uzandı, cüzdanını çıkardı ve buruşup yıpranmış
listesini gösterdi.Bunu hep yanımda taşıyorum.Sanırım hepimiz listelerimizi saklıyoruz."
İşte o an oturdum ağladım.....
Bunca yetişkin insanın çocukken ellrine geçmiş bir kağıt parçasını gittikleri yere, dünyanın öbür tarafında çeltik tarlalarının
ortasındaki savaşa bile taşımasının nedeni ne olabilir?Yanıt, önemsemektir.Herkes önemsenmeye ve tanınmaya açtır.İnsanları
etkilemek için kalabalığın arasında yavaşça yürüyün.İnsanların isimlerini hatırlayın ve onlarla ilgilendiğinizi göstermek için
zaman ayırın.Başka insanlara hayatınızdaki her şeyden, kendi programınızdan bile çok önem verin.
Üşüyen insan, ateşi düşünerek ısınamaz.
Acıkan insan nefis yemekleri düşünerek açlığını gideremez.
Sen de sadece çalışmak gerektiğini düşünerek başarılı olamazsın.
Düşündüğün yeter;haydi şimdi düşündüklerini uygula.
geç kaldığını DÜŞÜNME
HEMEN ŞİMDİ BAŞLA...
evet, evet
HEMEN ŞİMDİ...